Logo bloga osteo-health z osteopatią dziecięcą.
OsteoHealthBlog

Osteopatia aktywna wobec pacjenta

Osteopatia aktywna wobec pacjenta

Lunghi, C.; Baroni, F.; Amodio, A.; Consorti, G.; Tramontano, M.; Liem, T. Patient Active Approaches in Osteopathic Practice: A Scoping Review. Opieka zdrowotna 202210, 524. https://doi.org/10.3390/healthcare10030524

https://www.mdpi.com/2227-9032/10/3/524

Osteopatię, jako formę terapii manualnej, można zdefiniować jako holistyczną, skoncentrowaną na pacjencie metodę leczenia, która wykorzystuje dotyk do promowania procesów prozdrowotnych w ludzkim ciele. Nacisk kładziony jest na tak zwaną dysfunkcję somatyczną (SD), która objawia się w różnych regionach ciała (Tramontano i in. 2020, 2020, 2021). Oprócz leczenia fizykalnego, szkolenie osteopatyczne obejmuje również inne tematy związane z promocją zdrowia, w tym aktywność fizyczną, styl życia i odżywianie (Van Dun i in. 2016, Mistry i in. 2018). 

Zmiany w tych obszarach wspierają pełny powrót pacjentów do zdrowia poprzez poprawę indywidualnych strategii radzenia sobie. Aktywne techniki osteopatyczne i dynamiczne zadania ruchowe mogą zatem wspierać zarządzanie obecnym SD i modulować indywidualny poziom energii (Lederman 2005. Lunghi et al. 2016). Oprócz technik pasywnych, leczenie osteopatyczne obejmuje również aktywne metody terapii (tzw. aktywne podejście osteopatyczne pacjenta (PAOA)).
Wcześniejsze badania nad osteopatyczną terapią manipulacyjną (OMT) często kładły nacisk na techniki pasywne, dlatego też istnieje niewiele dowodów na to, jak działają PAOA. Lunghi i współpracownicy zajęli się tą luką badawczą w przeglądzie zakresowym, oceniając istniejącą literaturę w odniesieniu do funkcjonowania i zasad PAOA. Opis zastosowanej metodologii, wyniki i praktyczne zalecenia dotyczące integracji ze strategiami zarządzania pacjentami można znaleźć w tym artykule.

 

Metodologia:

W celu systematycznego przygotowania przeglądu zakresowego badacze najpierw sformułowali pytanie badawcze, aby koncepcyjnie odróżnić obszar tematyczny PAOA od pasywnej literatury. Pytanie badawcze dotyczy funkcjonowania i zasad PAOA oraz ich integracji ze strategiami zarządzania pacjentami. Następnie przeprowadzono systematyczny przegląd literatury i przedstawiono wyniki odpowiednich badań.

Z pomocą "Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Extension

of Meta-Analyses for Scoping Reviews" (PRISMA), badania zostały sprawdzone pod kątem istotności. 

 

Systematyczny charakter wyszukiwania znajduje odzwierciedlenie w definicji wyszukiwanych terminów i zastosowanych operatorów, co zapewnia powtarzalność strategii wyszukiwania. Poniższa tabela przedstawia strategię wyszukiwania zastosowaną podczas przeszukiwania literatury:

Oprócz leczenia fizykalnego, szkolenie osteopatyczne obejmuje również inne tematy związane z promocją zdrowia, w tym aktywność fizyczną, styl życia i odżywianie (Van Dun et al. 2016, Mistry et al. 2018). 

Zmiany w tych obszarach wspierają pełny powrót pacjentów do zdrowia poprzez poprawę indywidualnych strategii radzenia sobie. Aktywne techniki osteopatyczne 

Podejścia osteopatii aktywnej wobec pacjenta

  1. Aktywne podejście zorientowane na powięź 

Siedzący tryb życia wpływa na elastyczność tkanki łącznej, przyczyniając się do wielokierunkowej orientacji włókien, a tym samym wysokiej wytrzymałości poprzecznej. Jednocześnie zmniejsza się zdolność do tworzenia połączeń fizycznych i elektrycznych. Procesy te są odwracane przez aktywność fizyczną. 

Aktywne podejście zorientowane na powięź według Schleipa i Müllera obejmuje remodelowanie powięzi (=reakcja sieci włókien kolagenowych na bodźce mechaniczne), odrzut powięzi (=zwrot tkanki elastycznej poprzez aktywne ćwiczenia), dynamiczne rozciąganie (długotrwałe ćwiczenia zwiększające elastyczność powięzi) i świadomość powięzi (w celu wyostrzenia świadomości ciała) jako główne zasady. W szczególności na przebudowę powięzi, a także ogólnie na strukturę tkanki łącznej, pozytywny wpływ może mieć aktywny trening powięzi wykonywany regularnie 1-2 razy w tygodniu (Schleip i Müller 2013).

  1. Zintegrowane obrazy mentalne i ćwiczenia

Interoceptywna świadomość ciała, w tym postrzeganie pozycji części ciała w przestrzeni, jest generowana przez układ mięśniowo-szkieletowy. Wiedza ta powinna być przekazywana pacjentom i zintegrowana z praktyczną, empiryczną pracą z ciałem (Calsius et al. 2016).

Udowodniono, że wyobrażenia mentalne lub wyobraźnia jako metoda treningowa mają pozytywny wpływ na sprawność motoryczną i poznawczą oraz aktywują mózg w podobny sposób jak ćwiczenia fizyczne.

Metoda ta, w połączeniu z leczeniem manualnym i aktywnymi ćwiczeniami, jest w stanie poprawić kontrolę bólu, umiejętności motoryczne, stymulację neuronów ruchowych i aspekty sprawności niemotorycznej. Może również zwiększyć pewność siebie i zmniejszyć niepokój (Abraham et al. 2020).

Osteopatia wykorzystuje już obrazy mentalne (Dorko 2003, Minasny 2009), np. w rolowaniu powięzi. Polega to na powolnym rolowaniu tkanki łącznej przy jednoczesnym wykonywaniu ćwiczenia wyobraźni w celu poprawy interocepcji. Szczególną uwagę zwraca się tutaj na trening percepcji napięcia mięśniowo-powięziowego, które ma zostać uwolnione lub ruchu motorycznego, który ma zostać wykonany. 

Technika jest wykonywana w następujący sposób: Osteopata stosuje lekki opór dla ruchu, który jest odbierany przez pacjenta poprzez aktywną i delikatną "ręczną transmisję". Terapeuta może wspierać pacjenta, kładąc ręce na dotkniętym obszarze (Dorko 2003). Ta tak zwana metoda pracy może być stosowana w połączeniu z wyobrażeniami mentalnymi lub samodzielnie w celu promowania stanu relaksu, w którym pośredniczy przywspółczulny układ nerwowy (Wallden 2012).

  1. Aktywność sportowa oparta na uważności

Jak opisano powyżej, osteopatia działa w oparciu o interocepcję, która wymaga pewnego stopnia uważności (własnego ciała). Aby leczenie było skuteczne, terapeuci i pacjenci muszą być równie uważni. Termin uważność odnosi się tutaj do delikatnego kierowania uwagi na obecne postrzeganie doświadczeń, takich jak myśli, emocje i doznania, bez ich oceniania (Liem i Lunghi 2021). W praktyce osteopatycznej "oscylacje, wibracje oraz spontaniczne wibracje mięśniowo-powięziowe i neurogenne są stosowane jednocześnie z praktyką opartą na uważności w celu zmniejszenia stresu i przywrócenia homeostazy organizmu" (Comeaux 2005, Liem i Lunghi 2021).

  1. Grywalizacja i rozwiązywanie problemów w interaktywnym podejściu diadycznym 

Systemy percepcji ciała dostarczają mózgowi informacji, które wykorzystuje on do tworzenia obrazu środowiska zewnętrznego i wewnętrznego oraz do planowania i wykonywania kolejnych czynności. Rozwój chorób jest częściowo spowodowany błędami w przetwarzaniu i integracji wielozmysłowych sygnałów ciała, co prowadzi do patofizjologicznych procesów regulacyjnych.

Grywalizacja odnosi się do zastosowania typowych elementów gry w kontekście innym niż gra. Może to stworzyć zorientowaną na zespół, cierpliwą atmosferę rozwiązywania problemów, w której wyzwania mogą być rozwiązywane w sposób zorientowany na zadanie. 

Osteopaci mogą na przykład używać metafor do opisania rutynowej techniki w celu podkorowej analizy informacji. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie słownictwo, aby uniknąć katastrofizacji. Ogólnie rzecz biorąc, uwaga skupia się na ruchu, a nie na aktywacji poszczególnych mięśni. To z kolei promuje interocepcję, która zapobiega niewłaściwej regulacji przez mózg. 

PAOA opierają się również na relacji między osobą leczącą a leczoną i tworzą bezpieczne środowisko do zainicjowania zmiany zachowania (Liebenson 2018). Relację tę można pogłębić poprzez interaktywne podejście diadyczne.

Wnioski

Przedstawione podejścia obejmują motoryczne, poznawcze i behawioralne strategie terapeutyczne. Opierając się na tych wynikach, Lunghi i współpracownicy sugerują włączenie tych strategii do aktywnego podejścia osteopatycznego pacjenta, ponieważ może to wywołać przebudowę nerwowo-powięziową i tkankową, modulować obraz ciała i percepcję ciała oraz pomóc lepiej radzić sobie ze stresem. 

Podsumowując, PAOA mogą wnieść istotny wkład w opiekę skoncentrowaną na pacjencie i poprawę współpracy międzyprofesjonalnej. Konieczne są jednak przyszłe badania i warsztaty konsensusu w celu opracowania wspólnych ram dla opartej na dowodach praktyki osteopatycznej, która angażuje pacjenta jako aktywną część leczenia (Lunghi i in. 2022).

Osteopatia aktywna wobec pacjenta

Osteopatię, jako formę terapii manualnej, można zdefiniować jako holistyczną, skoncentrowaną na pacjencie metodę leczenia, która wykorzystuje dotyk do promowania procesów utrzymujących zdrowie w ludzkim ciele. Nacisk kładziony jest na tak zwaną dysfunkcję somatyczną (SD), która objawia się w różnych regionach ciała (Tramontano i in. 2020, 2020, 2021). Oprócz leczenia fizykalnego, edukacja osteopatyczna obejmuje również inne tematy związane z promocją zdrowia, w tym aktywność fizyczną, styl życia i odżywianie (Van Dun i in. 2016, Mistry i in. 2018). 

Zmiany w tych obszarach wspierają pełny powrót pacjentów do zdrowia poprzez poprawę indywidualnych strategii radzenia sobie. Aktywne techniki osteopatyczne, a także dynamiczne zadania ruchowe mogą zatem wspierać zarządzanie prezentowanym SD i modulować indywidualne poziomy energii (Lederman 2005. Lunghi et al. 2016). Leczenie osteopatyczne integruje aktywne metody terapeutyczne (tzw. aktywne podejścia osteopatyczne pacjenta (PAOA)) z technikami pasywnymi. 

Wcześniejsze badania nad osteopatyczną terapią manipulacyjną (OMT) często akcentowały techniki pasywne, dlatego też istnieje niewiele opartych na dowodach stwierdzeń dotyczących działania PAOA. Lunghi i współpracownicy zajęli się tą luką badawczą w przeglądzie zakresowym, oceniając istniejącą literaturę w odniesieniu do funkcjonowania i zasad PAOA. Opis zastosowanej metodologii, wyniki i praktyczne zalecenia dotyczące integracji ze strategiami zarządzania pacjentami można znaleźć w tym artykule.

 

Metodologia:

Na potrzeby systematycznego przeglądu zakresowego badacze najpierw sformułowali pytanie badawcze, aby konceptualnie nakreślić obszar tematyczny PAOA na podstawie biernej literatury. Pytanie badawcze dotyczy funkcjonowania i zasad PAOA oraz ich integracji ze strategiami zarządzania pacjentami. Następnie przeprowadzono systematyczny przegląd literatury i przedstawiono wyniki odpowiednich badań.

Z pomocą "Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Extension

of Meta-Analyses for Scoping Reviews" (PRISMA), badania zostały sprawdzone pod kątem ich przydatności. 

 

Systematyczny charakter wyszukiwania znajduje odzwierciedlenie w definicji wyszukiwanych terminów i zastosowanych operatorów, co zapewnia powtarzalność strategii wyszukiwania. Ilustrację strategii wyszukiwania literatury można znaleźć w poniższej tabeli:

Poza leczeniem fizykalnym, edukacja osteopatyczna obejmuje również inne formy promocji zdrowia 




Podejścia osteopatii aktywnej wobec pacjenta

 

  1. aktywne podejście zorientowane na powięź 

Siedzący tryb życia wpływa na elastyczność tkanki łącznej, przyczyniając się do wielokierunkowej orientacji włókien, a tym samym wysokiej wytrzymałości poprzecznej. Jednocześnie zmniejsza się zdolność do tworzenia połączeń fizycznych i elektrycznych. Procesy te można odwrócić poprzez aktywność fizyczną. 

Aktywne podejście zorientowane na powięź według Schleipa i Müllera obejmuje remodelowanie powięzi (=reakcja sieci włókien kolagenowych na bodźce mechaniczne), odrzut powięzi (=zwrot tkanki elastycznej poprzez aktywne ćwiczenia), dynamiczne rozciąganie (długotrwałe ćwiczenia zwiększające elastyczność powięzi) i świadomość powięzi (w celu wyostrzenia świadomości ciała) jako główne zasady. Przede wszystkim, aktywny trening powięzi wykonywany regularnie 1-2 razy w tygodniu może mieć pozytywny wpływ na przebudowę powięzi oraz ogólną strukturę tkanki łącznej (Schleip i Müller 2013).

 

  1. zintegrowane obrazy mentalne i ćwiczenia

Interoceptywna świadomość ciała, w tym postrzeganie pozycji części ciała w przestrzeni, jest generowana przez układ mięśniowo-szkieletowy. Wiedza ta powinna być przekazywana pacjentom i zintegrowana z praktyczną, empiryczną pracą z ciałem (Calsius et al. 2016).

Wykazano, że wyobrażenia mentalne lub wyobraźnia jako metoda treningowa mają pozytywny wpływ na sprawność motoryczną i poznawczą, aktywując mózg w podobny sposób jak ruch fizyczny.

 

Metodologia ta w połączeniu z leczeniem manualnym, a także aktywnymi ćwiczeniami jest w stanie poprawić kontrolę bólu, umiejętności motoryczne i stymulację neuronów ruchowych oraz niemotoryczne aspekty wydajności. Ponadto może zwiększyć pewność siebie i zmniejszyć niepokój (Abraham i in. 2020).

 

Osteopatia pracuje już z obrazami mentalnymi (Dorko 2003, Minasny 2009), np. w rolowaniu powięzi. W tym przypadku tkanka łączna jest powoli rozciągana, a jednocześnie wykonywane jest ćwiczenie wyobraźni w celu poprawy interocepcji. Szczególną uwagę zwraca się tutaj na trening percepcji napięcia mięśniowo-powięziowego, które ma zostać uwolnione lub ruchu motorycznego, który ma zostać wykonany. 

Technika jest wykonywana w następujący sposób: Osteopata daje lekki opór ruchowi, który jest odbierany przez pacjenta poprzez aktywną i delikatną "ręczną transmisję". Jako wsparcie, terapeuci mogą umieścić swoje ręce w dotkniętym obszarze (Dorko 2003). Ta tak zwana metoda pracy, w połączeniu z wyobrażeniami mentalnymi lub samodzielnie, może promować stan relaksu, w którym pośredniczy przywspółczulny układ nerwowy (Wallden 2012).

 

  1. aktywność fizyczna oparta na uważności

Jak opisano powyżej, osteopatia działa w oparciu o interocepcję, która wymaga pewnego stopnia uważności (na własne ciało). Aby leczenie zakończyło się sukcesem, zarówno terapeuci, jak i pacjenci muszą działać uważnie. Termin uważność odnosi się tutaj do delikatnego kierowania uwagi na obecne postrzeganie doświadczalne, takie jak myśli, emocje i doznania, bez ich oceny (Liem i Lunghi 2021). W praktyce osteopatycznej, jednocześnie z praktyką opartą na uważności, "oscylacje, wibracje oraz spontaniczne wstrząsy mięśniowo-powięziowe i neurogenne są wykorzystywane do zmniejszenia stresu i przywrócenia homeostazy organizmu" (Comeaux 2005, Liem i Lunghi 2021).

 

  1. Grywalizacja i rozwiązywanie problemów w interaktywnym podejściu diadycznym 

Systemy percepcji ciała dostarczają mózgowi informacji, które wykorzystuje on do tworzenia obrazu środowiska zewnętrznego i wewnętrznego oraz planowania i wykonywania kolejnych czynności. Rozwój chorób jest częściowo spowodowany błędami w przetwarzaniu i integracji wielozmysłowych sygnałów ciała, co prowadzi do patofizjologicznych procesów regulacyjnych.

Grywalizacja odnosi się do zastosowania elementów typowych dla gier w kontekście niezwiązanym z grami. Może to stworzyć zorientowaną na zespół, cierpliwą atmosferę rozwiązywania problemów, w której wyzwania mogą być rozwiązywane w sposób zorientowany na zadanie. 

Osteopaci mogą na przykład używać metafor do opisania rutynowej techniki w celu podkorowej analizy informacji. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie słownictwo, aby uniknąć katastrofizacji. Ogólnie rzecz biorąc, uwaga poświęcana jest ruchowi, a nie aktywacji poszczególnych mięśni. To z kolei promuje interocepcję, która zapobiega niewłaściwej regulacji przez mózg. 

PAOA opierają się również na relacji między osobą leczącą a osobą leczoną, tworząc bezpieczne środowisko do zainicjowania zmiany zachowania (Liebenson 2018). Relację tę można pogłębić poprzez interaktywne podejście diadyczne.

 

Wnioski

Przedstawione podejścia obejmują strategie motoryczne, poznawcze i behawioralne. Opierając się na tych odkryciach, Lunghi i współpracownicy sugerują włączenie tych strategii do aktywnego podejścia osteopatycznego pacjenta, ponieważ może to wywołać przebudowę nerwowo-powięziową i tkankową, modulować obraz ciała i postrzeganie ciała oraz lepiej radzić sobie ze stresem. 

 

Podsumowując, PAOA mogą wnieść istotny wkład w opiekę skoncentrowaną na pacjencie i poprawę współpracy międzyprofesjonalnej. Konieczne są jednak przyszłe badania i warsztaty konsensusu w celu opracowania wspólnych ram dla opartej na dowodach praktyki osteopatycznej, która obejmuje pacjenta jako aktywną część leczenia (Lunghi i in. 2022).

Literatura

Abraham A, Franklin E, Stecco C, et al. Integracja wyobrażeń mentalnych i tkanki powięziowej: konceptualizacja dla badań nad ruchem i poznaniem. Complement Ther Clin Pract. 2020;40:101193

Calsius J, De Bie J, Hertogen R, et al. Dotykanie przeżywanego ciała u pacjentów z niewyjaśnionymi medycznie objawami. Jak integracja praktycznej pracy z ciałem i świadomości ciała w psychoterapii może pomóc osobom z aleksytymią. Front Psychol. 2016;7:253

Comeaux Z. Ułatwione uwalnianie oscylacyjne - dynamiczna metoda oceny i leczenia nerwowo-mięśniowego i więzadłowo-stawowego. J Bodyw Mov Ther. 2005;9(2):88-98

Dorko BL. Analgezja ruchu: aktywność ideomotoryczna i pielęgnacja manualna. J Osteopath Med. 2003;6(2):93-95

Van Dun PLS, Nicolaie MA, Van Messem A Stan osteopatii w krajach Beneluksu: Benelux Osteosurvey 2013. Int J Osteopath Med. 2016;20:3-17

Lederman E Nauka i praktyka terapii manualnej. Elsevier Health Sciences; 2005

Liebenson DCC. Gamifikacja. J Bodyw Mov Ther. 2018;22(1):232-234

Liem T, Lunghi C. Rekonceptualizacja zasad i modeli w opiece osteopatycznej: kliniczne zastosowanie teorii integralnej. Altern Ther Health Med. Opublikowano online 2021

Lunghi C, Baroni F, Amodio A, et al. Aktywne podejście do pacjenta w praktyce osteopatycznej: przegląd zakresu. Opieka zdrowotna. Opublikowano online 2022:1-9

Lunghi C, Tozzi P, Fusco G. Model biomechaniczny w terapii manualnej: czy mamy do czynienia z trwającym kryzysem, czy tylko z potrzebą rewizji podstawowej koncepcji i zastosowania? J Bodyw Mov Ther. 2016;20(4):784-799

Minasny B. Zrozumienie procesu odwijania powięzi. Int J Ther Massage Bodywork. 2009;2(3):10

Mistry RA, Bacon CJ, Moran RW. Postawy i deklarowane praktyki nowozelandzkich osteopatów w zakresie konsultacji dotyczących ćwiczeń fizycznych. Int J Osteopath Med. 2018;28:48-55

Schleip R, Müller DG. Zasady treningu powięziowych tkanek łącznych: podstawy naukowe i sugerowane zastosowania praktyczne. J Bodyw Mov Ther. 2013;17(1):103-115

Tramontano M, Cerritelli F, Piras F, et al. Zmiany połączeń mózgowych po osteopatycznym leczeniu manipulacyjnym: randomizowane ręczne badanie kontrolowane placebo. Brain Sci. 2020;10(12):969

Tramontano M, Pagnotta S, Lunghi C, et al. Ocena i leczenie dysfunkcji somatycznych u pacjentów z zespołem bólu rzepkowo-udowego. J Osteopath Med. 2020;120(3):165-173

Tramontano M, Tamburella F, Dal Farra F, et al. Międzynarodowy przegląd oceny i leczenia dysfunkcji somatycznych w badaniach osteopatycznych: przegląd zakresowy. In: Opieka zdrowotna. Vol 10. MDPI; 2021:28.

Wallden M. Przywracanie równowagi autonomicznego układu nerwowego (ANS) za pomocą ćwiczeń: praktyczne zastosowania. J Bodyw Mov Ther. 2012;16(2):265-267

Die Bedeutung des Eight Sleep Pod auf meiner Reise für einen gesunden Schlaf

Jahrzehntelang priorisierte ich meine Arbeit über den Schlaf und kämpfte mit wenigen Stunden Nachtruhe. Der Eight Sleep Pod, ein smarter Matratzenbezug, verbesserte durch Temperaturregelung und Schlafüberwachung meine Schlafqualität. Trotz einiger Anpassungen, wie der Anschaffung einer neuen Matratze, bemerkte ich eine Verbesserung meiner Schlafdauer. Besonders hilfreich war die unabhängige Temperaturregelung für mich und meine Frau. Allerdings stören mich die Geräusche des Geräts und die ungenauen Schlafdaten. Trotzdem bleibt der Eight Sleep Pod ein wertvoller Teil meines Weges zu besserem Schlaf.

Przeczytaj artykuł

Einsichten aus meinen täglichen Meditationen – Torsten Liem

Mein Geist ist ein Dschungel voller wilder Gedanken. Meditation erweist sich als sanfter Führer in dieser Wildnis, trennt das Chaos und bringt Klarheit. Verbindungen werden sichtbar, Gedanken und Gefühle beobachte ich ohne Bewertung. Der Dschungel gedeiht, atmet in Harmonie, und selbst im dichtesten Dickicht finde ich Frieden und Gelassenheit.

Przeczytaj artykuł

Biological effects following Osteopathic Manipulative Treatment

In a groundbreaking review, Dal Farra et al. (2024) systematically map the biological effects of Osteopathic Manipulative Treatment (OMT) across various body systems, with a particular focus on neurophysiological and musculoskeletal changes. The study, which followed rigorous scoping review guidelines and included 146 studies, underscores the growing interest in OMT research over the past two decades. While the findings suggest that OMT has significant therapeutic potential, particularly in neurophysiological and musculoskeletal health, the review also highlights the need for more standardized research to confirm these effects and their clinical relevance. Explore the detailed insights and future research directions outlined in this comprehensive review.

Przeczytaj artykuł

WIĘCEJ ARTYKUŁÓW

Entdecken Sie die Vorteile der Bergsteiger-Übung, einer effektiven Methode zur Verbesserung Ihrer Fitness und Stärkung Ihrer Muskulatur. Perfekt für jedes Fitnesslevel! ...
Jahrzehntelang priorisierte ich meine Arbeit über den Schlaf und kämpfte mit wenigen Stunden Nachtruhe. Der Eight Sleep Pod, ein smarter Matratzenbezug, verbesserte durch Temperaturregelung und ...
Entdecke die Frogger-Übung und ihre Vorteile für deine Gesundheit! Erhalte wertvolle Tipps und Anleitungen für eine effektive und sichere Ausführung. ...
Biuletyn Osteohealth

Zapisz się do naszego newslettera

Regularnie wysyłamy biuletyn z filmami, podcastami i artykułami na temat zdrowia.
pl_PLPolish